اميرعلي

  تولد يك سالگي اميرعلي مصادف با عيدغدير بود و چه حسن تصادفي!   سه شنبه 24 آبان 90 تولد يك سالگي اميرعلي مصادف با عيدغدير بود و چه حسن تصادفي! چون بابايي تا دوشنبه شب شيراز بود، برگزاري جشن موكول شد به جمعه والبته ظهر، چون پسر خان شبها زود مي خوابه. اما بعد از اون بيماري سخت و بهبود اميرعلي، من و عباس به شكرانه سلامتش نذر كرديم هر سال روز عيدغدير گوسفند قرباني كنيم. عكس اولين ببعي به همراه عمو سجاد:    جمعه 27 آبان 90   اولين جشن تولد اميرعلي با تم كفش دوزك برگزار شد.   براي آماده كردن تزيينات كفش دوزكي عمه مرضيه خيلي زحمت كشيد. پريسا خاله و عمو حسن و عمو محسن...

با دوستي صحبت مي كردم كه با وجود علاقه اي كه بهم داشتيم، از هم دور بوديم و حالا بعد از سالها او گمان مي كرد من همچنان در اوج خوشي و بيخبري سالهاي كودكيم  موندم. به خاطر آوردم سختي هايي كه اين اواخر به زندگيم هجوم آورده بودن وگرچه يادآوري اين خاطرات سخت و طاقت فرساست  ولي چون به اميرعلي مربوطن و قول داده بودم از گذشته هم بنويسم اينو بهونه اي ديدم واسه نوشتن..   همه چيز از اون تصادف لعنتي شروع شد و تا خواستيم كمي به خودمون بياييم در 40 روزگي اميرعلي نياز به عمل جراحي توسط پزشكان تاييد شد. قبول عمل جراحي كه بهيچ وجه تو مغزم نمي گنجيد و فاصله اولين اقدام براي عمل كه خودش شكنجه اي بود تا انجام عمل جراحي در 2 ماهگي، گريه ها...

نوازش پدرانه بابا عباس : پيش پشلو  (pish pashalou) مامان آزي : پيش پشلو يعني چه آخه ؟! اميرعلي : يعني اميرعلي بهاءلو ديگه ! مامان آزي : كي گفته ؟! اميرعلي : بابا عباس ...

نكيسا جون زحمت كشيده واسه تولد اميرعلي يه عروسك اسكندر آورده. مدتي اين عروسك در تيررس اميرعلي نبود تا اين كه چند روز پيش با يه سري اسباب بازياي ديگه كشف شد و اميرعلي دقيقا بخاطر داشت كه اسم عروسك اسكندره و هديه نكيسا جون بوده ... خلاصه ... صبح جمعه مامان آزي و اميرعلي دارن بساط صبحانه را آماده مي كنن كه اميرعلي مي گه : مامان فقط به خودم صبحانه بده ، به اسكندر نده ! و مامان در جوابش ميگه : اسكندرم بايد صبحانه بخوره تا بزرگ بشه ... و اميرعلي :  نكيسا بهش صبحانه بده ، مامانش نكيساس! ...

اميرعلي : اين چيه ؟ بابا : نفت ! اميرعلي : فن ؟! مامان آزي : فن نه ، نفت ! اميرعلي : نفت . چند دقيقه بعد ... اميرعلي : دستاي بابا فني شده !  

بابا عباس در حال شكستن قنده و طبق معمول هميشه  كه اميرعلي بايد همه كار را خودش تجربه كنه ، با اصرار ميگه: شما زحمت نكشيد ، بده به من! و باباعباس كه ميگه نه نميشه تو بلد نيستي و.... كلنجار پدر و پسر ادامه داره كه مامان آزي وساطت ميكنه : بابا اجازه بده به اميرعلي ، اميرعلي هم بلده ...  اميرعلي : اميرعلي منم ! من بلدم ! مامان آزي : باباعباس : پ.ن : يعني باباعباس تا اون موقع نميدونسته اميرعلي كيه ديگه ... تازه افتخار آشنايي پيدا كرده ... عجب سعادتي ...   ...